امام على عليه‏السلام :

لا تَـكُنْ مِمَّنْ يَرجُو الاْآخِرَةَ بِغَيْرِ الْعَمَلِ... يَنْهى وَ لا يَنْتَهى وَ يَاْمُرُ بِما لا يَاْتى... ؛⁽³⁶⁾

از كسانى مباش كه بى‏عمل، به آخرت اميد دارند... از گناه باز مى‏دارند، اما خود باز نمى‏ايستند، به كارهايى فرمان مى‏دهند كه خود انجام نمى‏دهند.

  امام على عليه‏السلام : عَوِّدْ اُذُنـَكَ حُسْنَ الاِْسْتِماعِ وَ لا تُصغِ اِلى ما لا يَزيدُ فى صَلاحِكَ استِماعُهُ فَاِنَّ ذلِكَ يُصدِئُ الْقُلوبَ وَ يوجِبُ الْمَذامَّ؛⁽غررالحكم، ح 6234 . ⁾
گوش خود را به شنيدن خوبى‏ها عادت بده و به آنچه كه به صلاح و درستى تو نمى‏افزايد گوش مسپار، زيرا اين كار، دل‏ها را زنگار مى‏زند و موجب سرزنش مى‏شود.

امام على عليه‏السلام : ما اَصْعَبَ اِكْتِسابَ الْفَضائِلِ وَ اَيْسَرَ اِتْلافَها؛⁽شرح‏نهج‏البلاغه، ابن ابى الحديد، ج20، ص 259، ح38.⁾
 فضائل اخلاقى و صفات پسنديده چه به‏سختى به دست مى‏آيند و چه آسان از دست مى‏روند.